කිරට හඩන කිරිදරුවකු...
ලෙසින් අසරණ විය මා...
ඒ ඔබේ නමින් වග...
ඔබ නොදන්නා මුත්...,
කදුලු සගවා..
මා සිනාසෙන මුත්...
දහසක් හැඩුම් ඇත...
මේ නිරුත්තර හිත යට...,
ඉතින් සිනා නොවෙනු මැන...
මේ දුකට...
පව් පිරෙයි ඔය හිතට...,
ආඩම්බරයෙන් ඔබ කී ඔබෙ හිතට....

No comments:
Post a Comment